A WAY OF LIEF......

ชีวิตคือการเดินทาง ที่ต้องเรียนรู้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด แต่ละวันเราก้าวไปบนนเส้นทาง ที่เราเลือกที่จะเดินและเลือกที่จะเป็น โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นยังไง คงไม่มีใครอยากให้มันผิดพลาด อยากให้หนทางของเรานั้น สวยงามไปในแบบที่เราคิด บางวัน ใจดวงเดิมของเรามันกลับฝ่อ เราแทบจะหยุดนิ่ง หมดแรง ไม่เข้าใจกับหลายๆสิ่งที่ไม่ได้คาดคิดเอาไว้ บางวัน เราจึงขอเดินให้ช้าลงซักนิด เพื่อจะได้มีเวลาคิดทบทวน หรือชื่นชมทิวทัศน์ข้างทางบ้าง จนบางทีก็มารู้ตัวว่า เราอาจจะไปผิดทางด้วยซ้ำ หรือสงสัยว่า ตัวเองกำลังหลงทางอยู่หรือเปล่า แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่ได้เจอกับทางออก เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ลอง ไปในที่ที่ไม่เคยไปหรือเราอจจะ กำลังไปในที่ที่ไกลกว่าเดิมก็ได้ หากชีวิต คือ การเดินทางจริงๆ เมื่อมีเริ่มต้นก็ต้องมีจุดหมายปลายทาง และมีทางออกให้กับทุกเส้นทางเสมอ ให้หนทางกับเวลา แล้วมันจะพาเราไปเจอกับเรื่องใหท่ๆ และแม้บาครั้งหนทางจะพาเราย้อนกลับมา เจอเรื่องเดิมๆอย่างหนีไม่พ้น เราอาจจะต้องหัวเราะ และร้องไห้ซักกี่ครั้ง ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะทุกขณะที่ผ่านไป เรากำลังได้บทเรียนเพิ่มขึ้น และจงทำความรู้จักกับ ความรู้สึกตัวเองให้มากขึน ให้ตัวเองได้ลองทำ แล้วทุกอย่างก้จะผ่านไปได้ด้วยดี